Archive | October 2012

Η κυβέρνηση, η θύελλα και η ΔΗΜΑΡ (επιστολή αναγνώστη)

Λάβαμε στο inbox και δημοσιεύουμε το παρόν σημείωμα φίλου αναγνώστη για προβληματισμό χωρίς λογοκρισία και παρεμβάσεις. Ευχαριστώ πολύ.

Φίλε Land, ως τακτικός αναγνώστης σου γνωρίζω τις απόψεις σου από το Μάιο, όταν έγραφες για το πόσο αναγκαίο ήταν να υπάρξει κυβέρνηση, για το πόσο άστοχες οι εκλογές στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, πόσο απαραίτητο να μπει ο Κουβέλης στην κυβέρνηση, πόσο αναγκαίο να υπάρξει ένα εθνικό μέτωπο συνεννόησης απ’ όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ που δεν ήθελε, ώστε να βάλουν πλάτη όλοι για να βγει η Ελλάδα από την πρωτίστως υπαρξιακή και έπειτα οικονομική -ή οτιδήποτε άλλο- κρίση. Θυμάμαι και συμφωνώ με την άποψη ότι σε καιρούς έκτακτης ανάγκης οι ιδεολογίες πρέπει να πηγαίνουν πιο πίσω. Και αισθανόμουν ανακούφιση που ο Κουβέλης το εννοούσε και ήταν η εγγύηση ότι κάπως θα επιβιώσουμε, η ζώνη ασφαλείας μας στο χείλος του γκρεμού, που δεν μας άφηνε μόνους με το Σαμαρά και τον Βενιζέλο, που λειτουργούσε ελεγκτικά και σταθεροποιητικά.

Τι έγινε ρε landstreicher το τελευταίο διάστημα; Ο Κουβέλης μπήκε στην κυβέρνηση με μοναδικό λόγο και στόχο την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Αν θέτει ακόμη αυτό το ερώτημα στον εαυτό του και απαντά καταφατικά, ναι, ας ξανασκεφτεί τις τελευταίες του επιλογές. Έχοντας δεχθεί με κόστος και πόνο τα πάντα σχεδόν, έξω και ξένα, φυσικά, από την ιδεολογία του, γιατί απασφάλισε στο τελευταίο; Για ποιο λόγο παίρνει την απόφαση ΤΩΡΑ στο “δώδεκα παρά ένα” να αντιπολιτευτεί την κυβέρνηση και να μπούμε ενδεχομένως σε φοβερές περιπέτειες; Διότι, φίλε μου, αν έχει αποφασίσει να φύγει από το σχήμα, αυτό με τα εργασιακά το ακούω τζάμπα και βερεσέ, είναι το φύλλο συκής. Δεν ξέρουν στη ΔΗΜΑΡ, ότι όσα “θεσμοθετούνται” ιδεοληπτικά από την Τρόικα, ισχύουν ως νόμος της ζούγκλας ήδη; Αποτρέπουν κάτι με την καταψήφισή τους; Το να μην παραδοθούν εντελώς στις ορέξεις της Τρόικα; Ας το δουλεύανε άπό τον Ιούνιο. Με συμμετοχή στην κυβέρνηση. Με αντιπροεδρία. Με Κουβέλη στις Βρυξέλλες, Παρίσι και στο Βερολίνο. Η συμμετοχή στην συγκεκριμένη κυβέρνηση δεν είναι σύσκεψη της εκτελεστικής επιτροπής και 50 τοποθετήσεις στελεχών στο κρατικό μηχανισμό, είναι συνεχής αναζήτηση προτάσεων, συγκλίσεων, συμβιβασμών, ιδεολογικές παραχωρήσεις και οπισθοχωρήσεις και κάθε τι που θα διασφαλίσει την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Χρόνος για επαφές, συμβιβασμούς, συμμαχίες υπήρχε από τις 17 Ιουνίου μέχρι πρότινος. Όχι όμως τώρα. Το timetable έχει κλείσει και στις 16 Νοεμβρίου λήγουν τα ταμειακά διαθέσιμα. Δεν είδα κανένα στέλεχος να συνοδεύει τον Σαμαρά στο εξωτερικό, ούτε περιοδείες του Κουβέλη στην Ευρώπη, ώστε να πείσει για τα δίκια μας, ούτε γνωρίζω σε ποια ευρωπαϊκή ομάδα συμμετέχει η ΔΗΜΑΡ, ώστε να έχει συμμάχους στο εξωτερικό, οι οποίοι θα προωθούν τις απόψεις της, θα την ενισχύουν με τεχνογνωσία, ενημέρωση, επιχειρήματα. Σ’ αυτό το πεδίο, θα μπορούσε να είναι πολύ πιο ενεργή – και για το δικό της καλό.

Οι διαβεβαιώσεις περί στήριξης στην κυβέρνηση και “παρόν” ή αποχή στις κρίσιμες ψηφοφορίες είναι σουρρεαλιστικώς αντιφατικά και εκ του ασφαλούς. Ο καλός μπάτσος είναι η ΔΗΜΑΡ και οι κακοί οι άλλοι, οι πασόκοι και οι δεξιοί; Πώς στηρίζει όταν βγάζει στη σέντρα τους βουλευτές των άλλων; Όταν πρωτοτυπεί παγκοσμίως κάνοντας αντιπολίτευση εντός του σχήματος; Δεν πάει έτσι στους κυβερνητικούς συνασπισμούς. Το “ολίγον έγγυος” δεν υπάρχει την ώρα της αλήθειας. Το αποχωρώ από την αίθουσα την ώρα της ψηφοφορίας, όταν αυτή γίνει, σημαίνει αποχωρώ από την κυβέρνηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη χώρα. Στρίβειν δια του αρραβώνος το λένε στο χωριό μου. Λάκισε η ΔΗΜΑΡ που υποστηρίζεις και έγραφες για τη γενναιότητά της, μην αντέχοντας άλλο την πίεση εξ’ αριστερών της και τμήματος του ακροατηρίου της. Αυτά παθαίνεις όταν μπαίνεις με τύψεις και αναστολές σε μια κυβέρνηση, όταν φοράς ένα κοστούμι πάνω από το νούμερό σου. Εγκλωβίστηκε ο Κουβέλης σηκώνοντας ένα επουσιώδες θέμα (συγκριτικά με άλλα – και γιατί αυτό και όχι τα χαράτσια, η φορολόγηση της Α’ κατοικίας, η μείωση των συντάξεων κοκ;) όπως το επίδομα γάμου σε ιδεολογικό λάβαρο. Χρόνος όμως για περαιτέρω διαπραγμάτευση δεν υπάρχει -και ειδικά σε κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτι που ζήτησε την τελευταία εβδομάδα και ως ανέκδοτο πρέπει να ακούστηκε στις Βρυξέλλες, όταν όλα είναι έτοιμα για υπογραφές σε Ε.Ε, Βερολίνο και Αθήνα. Γιατί τότε δεν δέχτηκε να συναντήσει τη Μέρκελ που του ήρθε στην Ελλάδα πριν από 20 μέρες; Να η κορυφαία ευκαιρία για κορυφαία διαπραγμάτευση. Τελικώς, ό,τι ζήτησε, δεν εισακούστηκε: Ούτε αποκόπηκαν τα εργασιακά από το πακέτο, ούτε πήρε αναβολή η ψήφισή τους, όπως αντιπρότεινε. Έτσι, τον Φώτη τον προσπέρασαν όλοι, μέσα-έξω, τον αφήσανε στην πρεμούρα του να απεγκλωβιστεί από τη δυσκολία στην οποία ο ίδιος έριξε τον εαυτό του. Στύλωσε τα πόδια και πλέον θεωρεί ότι η συνοχή της κυβέρνησης δεν είναι πλέον δικό του θέμα, είναι του Σαμαρά. Έχει δημιουργήσει σοβαρή κυβερνητική κρίση ο θεματοφύλακάς της. Αυτό είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτικό. Ο Μιχελογιαννάκης θα γελάει. Και να στο πω και αλλιώς, φίλε; Δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνει η ΔΗΜΑΡ, ούτε τι θα κάνει ο Σαμαράς. Με ενδιαφέρει να έχω κυβέρνηση με συνοχή, όσο γίνεται πιο υπεύθυνη, μπας και τη σκαπουλάρει η χώρα.

Σε χαιρετώ,

Γ.Κ.

——

L:  Η ΔΗΜΑΡ αν δεχθεί και τα εργασιακά, παραδίδεται. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος ακόμη κι αν θέλουν να βοηθήσουν στην επίλυση της ενδοκυβερνητικής κρίσης, δεν μπορούν, όχι μόνο λόγωέλλειψης χρόνου, αλλά και διότι όλα παράγονται και συσκευάζονται από την Τρόικα. Και η Τρόικα λειτουργεί με ιδεολογικούς όρους. Περίμενε ο Φ. Κουβέλης ένα δώρο που δεν ήρθε ποτέ: είτε ξεχωριστή διάταξη για τα εργασιακά, ώστε να διευκολυνθεί να ψηφίσει τα δημοσιονομικά μέτρα, αλλά όχι τις διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας, είτε αποκοπή από το πακέτο και αναβολή για εύλογο διάστημα της ψήφισης των εργασιακών για περαιτέρω διαπραγμάτευση με την Τρόικα, ένα χαοτικό ζήτημα που παραπέμπει στο μεσαίωνα, το οποίο χρειάζεται επειγόντως (μετα)ρρύθμιση. Εκ των πραγμάτων, ο Φ. Κουβέλης, αφ’ ης στιγμής “σήκωσε” δεσμευτικά (για τον ίδιο) το θέμα, δεν μπορεί πλέον να υποχωρήσει και τούτο δημιουργεί κλυδωνισμούς στην κυβέρνηση, όχι όμως κρίση ή ρήξη, τουλάχιστον όχι ακόμη. Είναι, ωστόσο, πρόδηλο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι η ΔΗΜΑΡ και ο αρχηγός της ψυχολογικά απομακρύνονται από την κυβέρνηση.

υ.γ. τίτλος και φωτογραφία, επιλογή του “L”

Advertisements

Τι Βρυξέλλες, τι Greek-ξέλλες

Έντονο το ελληνικό χρώμα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εδώ και μέρες. Η έκρηξη φιλελληνισμού τα τελευταία εικοσιτετράωρα από τους εκπροσώπους της Ε.Ε και των εταίρων είναι συγκινητική. Δηλώσεις στήριξης επί δηλώσεων, ρεπορτάζ, συναντήσεις τεχνοκρατών, eurogroup επί eurogroup… Εκτιμάται ότι το επόμενο βήμα θα είναι οι δηλώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων να γίνονται με μουσικό χαλί συρτάκι και καλαματιανό, ο Καραγκούνης θα παραλάβει τη χρυσή μπάλα, την κορυφαία διάκριση των ποδοσφαιριστών αντί του Μέσι, αλλά  και ευρωπαϊκές πόλεις εις ένδειξιν αλληλεγγύης θα μετονομαστούν επί το ελληνικότερον: Γκρηκ-ξέλλες αντί Βρυξέλλες. Καπανδρίτι αντί Μαδρίτη. Μακρακώμη αντί Ρώμη. Μενεμένη αντί Βιέννη. Δωδώνη αντί Βόννη. Βελεστίνο αντί Βερολίνο. Χαϊδάρι αντί Βαϊμάρη. Λιγουριό αντί Μονακό. Kilkis αντί Paris, Ρήνος αντί Τήνος κ.ο.κ.

Όσο πλησιάζει η ώρα της αλήθειας, η εκταμίευση της δόσης σε δύο –μάξιμουμ- εβδομάδες, είτε με πολιτική απόφαση, είτε με ελαφρώς εξωραϊσμένη την έκθεση της Τρόικα, η Ευρώπη κινείται σχεδόν αποκλειστικά στον αστερισμό της Ελλάδας. Όπως συνηθίζεται τα τελευταία τρία χρόνια:

Συνοψίζουμε συνοπτικά (και ενδεικτικά) τη σχετική ειδησεογραφία:

  • Την Τετάρτη 31/10 ξεκινά η τηλεδιάσκεψη των ΥΠ.ΟΙΚ της ευρωζώνης ενόψει του Eurogroup, με την εκταμίευση της επόμενης δόσης, την επιμήκυνση και τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους να βρίσκονται στο επίκεντρο. Όπως αναφέρει η ελληνική υπηρεσία της Deutsche Welle «στο πλαίσιο της τηλεδιάσκεψης αναμένεται να εξετασθούν διεξοδικά όλα τα ανοικτά ζητήματα του ελληνικού «πακέτου», παρά το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει επιτευχτεί πλήρης συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα. Η ομάδα εργασίας εξετάζει τώρα ένα συνολικό σχέδιο, ώστε να καταστεί δυνατή καταρχήν μία απόφαση για την εκταμίευση της επόμενης δόσης προς την Ελλάδα την ερχόμενη Τετάρτη.
  • Πληθαίνουν οι ενδείξεις που θέλουν τις χώρες της ευρωζώνης να προσφεύγουν σε ένα τρίτο πακέτο δανειακής βοήθειας προς την Ελλάδα προκειμένου να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό που συνεπάγεται η επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής. Αυτό που μέχρι πριν από λίγες ημέρες φαινόταν αδιανόητο στο Βερολίνο, δείχνει να είναι τώρα η επικρατέστερη επιλογή, πιθανότατα σε συνάρτηση με ένα πρόγραμμα επαναγοράς ελληνικών ομολόγων.
  • Σε συνέντευξή του προς την εφημερίδα Bild, ο επικεφαλής  της ΚΟ των Χριστιανοδημοκρατών CDU, Φόλκερ Κάουντερ, δεν αποκλείει ένα τρίτο πακέτο δανειακής βοήθειας προς την Αθήνα και μάλιστα θεωρεί πιθανό αυτό το πακέτο να «περάσει» από το Bundestag χωρίς την συμβολή των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
  • Η 12η Νοεμβρίου παραμένει η ημέρα-κλειδί για την Ελλάδα καθώς στο τακτικό Eurogroup εκείνης της ημέρας αναμένεται να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις, όπως επισήμανε τη Δευτέρα ο επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.
  • Μέχρι την καθοριστική αυτή ημέρα θα έχουν προηγηθεί δύο συσκέψεις των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Eurogroup), ενδεικτικό της δυσκολίας της ελληνικής εξίσωσης, αλλά και της πρόθεσης των εταίρων να εξαντλήσουν τα χρονικά περιθώρια για διαπραγμάτευση και συνεννόηση γύρω από το ελληνικό ζήτημα, δίνοντας και τις αναγκαίες ανάσες στην κυβέρνηση που πλέον αντιμετωπίζει και έντονο εσωτερικό πρόβλημα. Ο Γιούνκερ κάλεσε σε έκτακτο Eurogroup για το ελληνικό θέμα στις 8 Νοεμβρίου.
  • Ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε ότι η Γαλλία θα περιμένει την έκθεση της τρόικας για να βρεθεί βιώσιμη λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας.
  • Σύμφωνα με το Reuters, ο γερμανός ΥΠ.ΟΙΚ Σόιμπλε αναφέρει πως «το κούρεμα είναι μια συζήτηση που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα των κρατών της ευρωζώνης», αλλά είναι μία επιλογή «ένα πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων βάσει του οποίου η Ελλάδα θα μπορούσε να λάβει νέα δάνεια ώστε να αγοράσει τα παλαιότερα».
  • Η Ισπανία και η Ιταλία στηρίζουν την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, επισήμαναν από την πλευρά τους τη Δευτέρα ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι, και ο ιταλός ομόλογός του Μάριο Μόντι, μετά από τη συνάντησή τους.
  • Υπέρ της ταχείας λήψης μιας πολιτικής απόφασης, που θα δίνει στην Ελλάδα την επιμήκυνση του προγράμματος, τάχθηκε και ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Εβαλντ Νοβότνι.

Και αυτά είναι μόνο λίγα από τα εκατοντάδες τηλεγραφήματα των πρακτορείων για την Ελλάδα. Οι ευρωπαίοι από την πλευρά τους, το πήραν ήδη απόφαση ότι θα δώσουν λεφτά, επιμήκυνση, μπορεί να αποδεχθούν και κουρεματάκι. Έτσι τους συμφέρει, έτσι θα πράξουν. Η κυβέρνηση, συμπερασματικά, “κέρδισε” λίγο, ελάχιστο, χρόνο παραπάνω για να συμφωνήσει με την Τρόικα και να λύσει το εσχάτως ανακύψαν εσωτερικό της πρόβλημα. Ο θεός ας τους ΦΩΤΗ-σει.

http://euobserver.com/economic/118023

http://www.zeit.de/wirtschaft/2012-10/griechenland-bundestag

http://www.lemonde.fr/europe/article/2012/10/28/la-grece-doit-encore-mener-150-reformes-selon-un-rapport-provisoire-de-la-troika_1782277_3214.html

Η “λίστα Λαγκάρντ” και η σύλληψη του δημοσιογράφου Βαξεβάνη

Θα μας επιτρέψει ο κύριος Βαξεβάνης, ο μαχητικός δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού Hot Doc, ο οποίος δημοσιοποίησε την περιβόητη “λίστα Λαγκάρντ” με τα 2059 ονόματα ελλήνων καταθετών στην τράπεζα HSBC της Ελβετίας, να εγείρουμε σοβαρές ενστάσεις για τον τρόπο που επέλεξε να προβεί σ’ αυτή την κίνηση.

Η λίστα του δημοσιογράφου περιλαμβάνει μόνο ονόματα και ιδιότητες (όχι σε όλες τις περιπτώσεις) χωρίς να αντιστοιχίζονται τα ποστά που έχουν κατατεθεί. Μ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται εντυπώσεις, σκιές και συνειρμοί, καθώς “τσουβαλιάζονται”, από τη μία, καραμπινάτοι φοροφυγάδες και, από την άλλη, καταθέτες που σπουδάζουν ή διαθέτουν λογαριασμό στην εν λόγω τράπεζα για ιατρικούς λόγους. Δεν διευκρινίζεται, ουσιαστικά, εάν τα ποσά που αντιστοιχούν στα ονόματα της λίστας (της οποίας η γνησιότητα επίσης χρήζει διερεύνησης) είναι δηλωμένα στην Ελλάδα και άρα απολύτως νόμιμα ή όχι. Υπό αυτό το πρίσμα, διαπομπεύονται πολίτες αδιακρίτως.

“Η δημοσίευσις είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης”, καμιά αντίρρηση. Ωστόσο, έτσι άκριτα όπως έγινε η δημοσιοποίηση της λίστας, μήπως ο κύριος Βαξεβάνης προκειμένου να πουλήσει μερικές εκατοντάδες φύλλα παραπάνω, ρίχνει νερό στο μύλο του λαϊκισμού;

Θα ήταν πολύ πιο χρήσιμη η δημοσιοποίηση οποιασδήποτε λίστας, ως μοχλός πίεσης προς την εξουσία, προκειμένου αυτή να δρά και ουχί να συγκαλύπτει, αφού προηγουμένως είχε διεξαχθεί σχετική ενδελεχής έρευνα εξεύρεσης των φοροφυγάδων και περιπτώσεων ξεπλύματος μαύρου χρήματος στο εξωτερικό. Μια έρευνα που ο Βαξεβάνης δεν διεξήγαγε, παρά μόνο “άδειασε” στις σελίδες του περιοδικού του το περιεχόμενο του “χαμένου στικ” – κι εδώ έγκειται η διαφωνία μας.  

Η υπόθεση αναδεικνύει περίτρανα τις δυσλειτουργίες και τα κενά των επισήμων οργάνων και υπηρεσιών του κράτους: Ένα ευνομούμενο κράτος θα α) έπαιρνε τη λίστα β) θα έψαχνε τα στοιχεία γ) θα εντόπιζε τους φοροφυγάδες δ) θα εισέπραττε τους φόρους. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η λίστα Λαγκάρντ πέρασε από τα χέρια δύο υπουργών Οικονομικών και ενός Διώτη χωρίς ουδείς να ασχοληθεί με τα στοιχεία. Οι κύριοι αυτοί κυκλοφορούν ακόμη εκεί έξω ελεύθεροι και ωραίοι και πουλάνε άποψη. Στην περίπτωση του Βαξεβάνη, ωστόσο, η μεγάλη κινητοποίηση των διωκτικών και εισαγγελικών αρχών για τη σύλληψή του προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση, όπως επίσης και το γεγονός, ότι όταν ο Β. έμαθε ότι τον έχουν εντοπίσει, έστησε και εκείνος την κάμερα για να δραματοποιήσει τη σύλληψή του και κατόπιν τουίταρε ενημερώνοντας για το πού και σε τι κατάσταση βρισκόταν. Σόου την ημέρα της εθνικής παλιγγενεσίας.

Μετά ακολούθησαν: η καταγγελία της σύλληψης από την αντιπολίτευση, η διαμάχη μεταξύ δημοσιογράφων, δημοσιολόγων και λοιπών “παραθυράκηδων” περί του ορθού ή όχι της δημοσιοποίησης έτσι όπως αυτή έγινε, τα κουτσομπολιά για τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται στη λίστα, ο Τράγκας (το όνομά του στη λίστα) σε μονόλογο στη ΝΕΤ προσκεκλημένος του διευθυντή Λιάτσου, η Δούρου του ΣΥΡΙΖΑ αγκαζέ με το Βαξεβάνη στην Ευελπίδων προσφέροντας αντιμνημονιακή στήριξη, τα κλασικά ελληνικά δηλαδή. Αύριο, μεθαύριο θα ασχολούμαστε όλοι μαζί με κάτι άλλο.

Υ.Γ: Όσοι αναδημοσιεύουν σήμερα τη λίστα Βαξεβάνη, θα συλληφθούν επίσης ή μόνο εκείνος;

Georges Simenon: “Η φυγή του κυρίου Μοντ”,1945, (Άγρα, 2012, σελ. 48)

Μετά ο κύριος Μοντ σταμάτησε να σκέφτεται. Τον κυρίευσε ο ρυθμός του τρένου. Ήταν σαν μια μονότονη μουσική πάνω στην οποία αντί για λόγια γράφονταν ψήγματα από φράσεις, αναμνήσεις, εικόνες που περνούσαν κάτω απ’ τα μάτια, ένα ολομόναχο χαμόσπιτο μες στην εξοχή, με μια χοντρή γυναίκα που έκανε μπουγάδα, ένας σταθμάρχης που κουνούσε το κόκκινο σημαιάκι σε μια διακλάδωση, άνθρωποι που περνούσαν ασταμάτητα ο ένας μετά τον άλλον για να πάνε στην τουαλέτα, ένα παιδάκι που ούρλιαζε στο διπλανό κουπέ και ένας απ’ τους στρατιώτες που είχε αποκοιμηθεί στη γωνιά του, με το στόμα να χάσκει και μια ηλιαχτίδα να πέφτει πάνω του.

Δεν ήξερε που πήγαινε, ούτε τι θα έκανε. Είχε φύγει. Δεν υπήρχε πλέον τίποτα πίσω του. Δεν υπήρχε ακόμη τίποτα μπροστά του. Βρισκόταν απλώς μέσα στο χώρο.

Incandescent Audrey Hepburn (4.5.1929 – 20.1.1993)

“For me the only things of interest are those linked to the heart”.

Her beauty has proved timeless – should we be surprised? Equally gracefull whether moving or standing still, blessed with a balletic poise, luminous dark eyes and an exquisite profile a queen might envy. Her incandescent smile – direct, loving, intense – blazes from what remains of Audrey Hepburn today, in nearly every image, from every phase of her good and giving life.

“Breakfast at Tiffany’s” Trailer (1961) http://www.youtube.com/watch?v=urQVzgEO_w8

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όταν εκπαιδευτικός απειλεί ατιμώρητα αλλοδαπούς μαθητές…

Το περιστατικό με τις απειλές εκπαιδευτικού (τα πλήρη στοιχεία του, το βιογραφικό και η φωτογραφία του στη διάθεσή μας) προς αλλοδαπούς μαθητές προκαλεί αποτροπιασμό. Περιμένουμε από κάθε εκπαιδευτικό λειτουργό, την ώρα που το φίδι έχει βγει από το αυγό του, να προστατεύσει το σχολείο και τα παιδικά κεφαλάκια από τη δηλητηριώδη προπαγάνδα του ναζισμού στο προνομιακό πεδίο των προαυλίων και των αιθουσών διδασκαλίας. Είναι ύψιστο καθήκον!

Αναδημοσιεύουμε από τη lifo.gr το ρεπορτάζ για το περιστατικό που έλαβε χώρα την προηγούμενη εβδομάδα στο 46ο Γυμνάσιο Νεαπόλεως Εξαρχείων:

Προκαταρκτική εξέταση διατάχθηκε με απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής, Ιωάννη Κουμέντου, για περιστατικό που συνέβη στο 46ο Γυμνάσιο στη Νεάπολη Εξαρχείων. Καθηγητής του σχολείου φέρεται να απείλησε για άγνωστο λόγο αλλοδαπούς μαθητές ότι θα φέρει τη Χρυσή Αυγή για να τους χτυπήσει. Τα παιδάκια φοβήθηκαν και έβαλαν τα κλάματα. Όταν Έλληνες μαθητές αντέδρασαν έντονα υπερασπίζοντας του συμμαθητές τους, ο καθηγητής τους απέβαλλε από την τάξη.

Στο κανάλι star δηλώσεις έκανε η διευθύντρια  του σχολείου κυρία Βάντα Τσέλιου η οποία είπε: «Κάποιο περιστατικό έχει συμβεί αλλά το σημαντικό σε ένα χώρο είναι η γενική κουλτούρα που υπάρχει και όχι αν μια μέρα στραβώσαμε.»

Και πρόσθεσε: «Είναι πράγματα που όπως ξέρετε γίνονται. Δεν υπάρχει κανένας χώρος που να είναι απαλλαγμένος από αυτές τις απόψεις. Εμείς εδώ πέρα είμαστε 500 νοματαίοι συνεπώς είναι φυσικό να υπάρχει και αυτή η άποψη. Όμως αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ποια είναι η πολιτική του σχολείου. Δεν μπορώ να σας πω κιόλας ότι εδώ είναι ο παράδεισος».

 Ταυτόχρονα αναφέρθηκε στην πολιτική του σχολείου που όπως είπε, «δεν είναι ρατσιστική αλλά διακριτά αντίθετη από αυτή».

 «Η κουλτούρα μας δεν έχει καμία σχέση με διακρίσεις. Εμείς εδώ και δέκα χρόνια έχουμε στο σχολείο μας πάντοτε προγράμματα για την ενίσχυση των αλλοδαπών μαθητών. Επίσης εδώ και τέσσερα χρόνια έχουμε τμήματα ένταξης δηλαδή ειδικής αγωγής. Εγώ λέω πως αυτή είναι η κουλτούρα τώρα αν μέσα σε αυτό υπάρξει ένα περιστατικό, το σχολείο έχει τα αντισώματα  του για να το αντιμετωπίσει με εσωτερικές διαδικασίες», είπε η κ. Τσέλιου.

Υποτίθεται, από πληροφορίες που συλλέξαμε, ότι η διευθύντρια είναι προοδευτικών, αριστερών απόψεων. Προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση, η προσπάθεια υποβάθμισης του περιστατικού, συγκάλυψης και απόκρυψης του τι σημαίνει αυτό που συνέβη. Δεν είναι δυνατόν να λες “στράβωσε κάποιος, ε και τι έγινε μωρέ”; Για τη φήμη του σχολείου;Για να μη δοθούν διαστάσεις; Για να μη μεταβληθεί το σχολείο σε πεδίο μάχης; Για να μη διαρραγούν οι σχέσεις με τους καθηγητές; Για τις ισορροπίες; Φοβάται η ίδια το “ξύλο” των φίλων του καθηγητή; Ρίξτε λοιπόν κανά μπερντάκι σε αλβανάκια και πολωνάκια, αν στραβώσετε, εκτονωθείτε, δεν θα τιμωρηθείτε, ώστε να μη συμβούν τα παραπάνω. Αφήστε τους υπόλοιπους να αναρωτιούνται ποιος θα κόψει το βήχα σε κάθε θερμόαιμο εκπαιδευτικό που απειλεί αλλοδαπούς συμπολίτες με ξύλο από τους ναζί; Ποιος θα στείλει το μήνυμα “έξω ο φασισμός από τα σχολεία”;

Σήμερα, που τα σχολεία εορτάζουν την επέτειο του ΟΧΙ του 1940, είναι δυνατόν να αφήνουν τις ναζιστικές αντιλήψεις να μπαίνουν στην τάξη από την πίσω πόρτα; Καλύπτοντας τον φρεσκοαποσπασμένο στο σχολείο κοντά στο σπίτι του, συνάδελφό της φιλόλογο η διευθύντρια, με αστείες δικαιολογίες, παρουσιάζοντας το γεγονός ως μεμονωμένο και λέγοντας ότι συμβαίνουν αυτά, εφόσον οι εν λόγω απόψεις είναι δημοφιλείς πια στην κοινωνία, κάνει ακριβώς το αντίθετο απ’ ό,τι όφειλε. Η παθητικότητα, η μοιρολατρεία, η έλλειψη σθένους και, προφανώς, δημοκρατικών ευαισθησίων, την μετατρέπει σε ακούσιο ή εκούσιο φορέα κρυφοφασιστικών αντιλήψεων ενθαρρύνοντας τον κάθε συμπλεγματικό, ατιμώρητα και χωρίς συνέπειες, να απειλεί και να εγκαθιδρύει καθεστώς φασιστικης τρομοκρατίας μέσα στις σχολικές αίθουσες. Μπράβο στους έλληνες συμμαθητές που υπερασπίστηκαν τους φίλους τους και μπράβο στον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης που ξεκίνησε προκαταρκτική έρευνα.

Διάβασε επίσης σχετικά με την αντιφασιστική παρέμβαση που έγινε χθες έξω από το εν λόγω σχολείο:  http://risinggalaxy.wordpress.com/2012/10/25/

Μελισσάνθη: Φλεγόμενη βάτος

[Κορυφαία των κορυφαίων, Ήβη – Μελισσάνθη]

Σ᾿ ἀγνώστους οὐρανοὺς ὁδεύουμε τυφλοί…
Κάθε μας πράξη ἀνθρώπινη πῶς ν᾿ ἀκτινοβολεῖ
στὸ ἄπειρο; Τί προέκταση νὰ παίρνει καὶ τί σχῆμα,
πέφτοντας ὁ ἴσκιος μας, πέρα ἀπὸ τὸ μνῆμα;

(1935)

βλ. επίσης: “Στη νύχτα που έρχεται” https://derlandstreicher.wordpress.com/2012/02/17/