Alfons Hochhauser: The Last of the Mythical Centaurs

Αναδημοσίευση από το φιλικό μας blog – ξαδελφάκι: http://www.rounduptheusualsuspects.blogspot.com/2012/05/alfons-hochhauser-last-of-mythical.html για τον Alfons Hochhauser.

[Landstreicher: Η πρώτη γνωριμία με τον μυθικό Alfons έγινε μέσα από διηγήσεις πηλειοριτών στη Ζαγορά και στο Χορευτό, στα παιδικά μου χρόνια. Με το βιβλίο του φίλου Κώστα Ακρίβου «Ποιος θυμάται τον Αλφόνς» (εκδ. Μεταίχμιο»), το οποίο διάβασα πριν από ενάμιση χρόνο, η γνωριμία -μυθολογία μετατράπηκε σε γνώση, σεβασμό, αναγνώριση και την πίστη ότι ο Αλφόνς λειτουργεί ως υπόδειγμα για όσους εξ’ ημών θεωρούμε το Πήλιο πατρίδα, τον “τρελό του χωριού” φίλο, το ταξίδι της ουτοπίας συναρπαστική υπόθεση, το όνειρο της φυγής μπορετό].

Ακολουθεί το κείμενο του Gus από το www.rounduptheusualsuspects.blogspot.com

Δεν πέρασαν πολλές μέρες που διάβασα μια είδηση, η οποία με αναστάτωσε: Στη Μονεμβασιά 2 Έλληνες ξυλοκόπησαν 78χρονο Ολλανδό που ζει εκεί από τις αρχές της δεκαετίας του `90, γιατί τον πέρασαν για… Γερμανό. Τα ρατσιστικά κίνητρα της επίθεσης ελέγχονται, όμως γύρω μας τα σημάδια δεν είναι θετικά και φοβάμαι πλέον να σκεφτώ οτι θα μπορούσε να εκτραπεί η κατάσταση προς τέτοιες κατευθύνσεις. Το σίγουρο είναι πως ο Ποινικός Κώδικας θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει και την βλακεία στα αδικήματα για τα οποία προβλέπει τιμωρία, και μάλιστα με ποινή ισόβιας κάθειρξης για περιπτώσεις όπως αυτή των δυο δραστών…

Ίσως από την άλλη να με επηρέασε το γεγονός ότι μόλις τελείωσα την ανάγνωση ενός βιβλίου, με θέμα της ζωή του Alfons Hochhauser, ενός θρυλικού αυστριακού φιλέλληνα που έζησε στα μέρη μας και λάτρεψε όσο λίγοι Έλληνες αυτόν τον τόπο. Στο βιβλίο του “Ποιος θυμάται τον Αλφόνς” ο Βολιώτης συγγραφέας Κώστας Ακρίβος καταπιάνεται με το μυστήριο της ζωής και του έργου του Αυστριακού Αλφόνς Ανδρέα Χοχάουζερ, που σε ηλικία 16 ετών εγκατέλειψε την εύπορη οικογένειά του στην Αυστρία, για να περιπλανηθεί, ζώντας μια μποέμικη ζωή από τις Άλπεις στη Βενετία, στην Ισπανία, στη Ριβιέρα, στη Βόρεια Αφρική, στην Τουρκία και να καταλήξει το 1926 στο Πήλιο, το οποίο επιλέγει μαγεμένος από τον επίγειο παράδεισο που ανακαλύπτει.

Ποιος ήταν ο Alfons, Αλφόν για τους φίλους του; Κατά την wikipedia ήταν πρωτοπόρος του εναλλακτικού τουρισμού στην Ελλάδα και μελετητής των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Για άλλους ήταν ψαράς, δάσκαλος και ποιητής. Μυθικός αυστριακός “μπήτνικ” για το φίλο μας blogger derlandstreicher. Η αντισυμβατική του ζωή είχε πολλές πτυχές, σίγουρα και κάποιες σκοτεινές και προκάλεσε πολλά σχόλια, καθώς ανακατεύτηκε με ποικίλες δραστηριότητες: σύμφωνα με μαρτυρίες ανακάλυψε το άγαλμα του αρχαίου θεού που κοσμεί το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, χαρτογράφησε τις θάλασσές μας και μπλέχτηκε σε ιστορίες αρχαιοκαπηλίας και σε ανεξιχνίαστες δολοφονίες, έφτιαξε ξενώνες στο Πήλιο, όπου φιλοξένησε την ελίτ της εποχής, από πρίγκιπες και εργοστασιάρχες μέχρι τη Γκρέτα Γκάρμπο, ενώ υποχρεώθηκε κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου να φορέσει τη στολή των Ναζί. Ήταν κατάσκοπος, playboy ή απλώς ένας σύγχρονος Οδυσσέας, ο τελευταίος των μυθικών Κενταύρων ο οποίος θέλησε να γίνει ο 13 θεός των αρχαίων Ελλήνων, που τόσο θαύμαζε;

Σύμφωνα με μια μαρτυρία προς τον συγγραφέα “…Ο Αλφόν πέρασε τη ζωή του για να φτιάξει καλύτερο τον κόσμο. Να αλλάξει όσα δεν του άρεσαν. Και πρώτα απ` όλα να αλλάξει τον άγριο εαυτό του…”. Κι ο θάνατός του; Κι αυτός μυστηριώδης όπως κι ολόκληρη η ζωή του, αλλά ταιριαστός με αυτή. Πέθανε ανάμεσα στους θεούς και στους μύθους του Πηλίου, κατακτώντας το ύψιστο αγαθό της ελευθερίας και της λύτρωσης “…με μια διαδικασία που δεν χωράει σε λέξη, που δεν έχει βρει ακόμη τη λέξη της…” Ο ίδιος πρόλαβε να γράψει “…Βλέπω ξανά πόσο όμορφος είναι ο τόπος που διάλεξα να ζήσω, γι`αυτό και θέλω να του παραδώσω την τελευταία μου πνοή…” Ένας από αυτούς που συνάντησε ο συγγραφέας δεν τολμά να τον συγκρίνει με τους Έλληνες. Λέει γι`αυτόν “…O Αλφόν ήταν θαυμάσιος άνθρωπος, καμιά σχέση με εμάς τους Έλληνες. Ντόμπρος και νταής…”!!!

 Ο Alfons Hochhauser υπήρξε σίγουρα μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και με τη ζωή του έδωσε άφθονο υλικό για ένα άκρως ενδιαφέρον βιβλίο. Για τους Βολιώτες, δε, υπάρχουν πολλές αναφορές σε γνώριμους τόπους, γεγονός που δημιουργεί μια ιδιαίτερη αμεσότητα και οικειότητα, ενώ διάφορα γνώριμα σε εμάς πρόσωπα παρελαύνουν από τις σελίδες του, τα οποία όμως μπορούν να αναγνωριστούν από τους μυημένους, ακόμη κι αν ο συγγραφέας έχει αλλοιώσει την ταυτότητά τους (ας να πάρουμε ένα …τυχαίο παράδειγμα: Βολιώτης δικηγόρος, που “…έχει οργώσει όλη την Ελλάδα, είναι συνεργάτης στα καλύτερα ταξιδιωτικά περιοδικά…” με μυθιστορηματικό όνομα που παραπέμπει -όχι τυχαία- σε μέρα της εβδομάδας! Ποιος να ` ναι, άραγε, ποιος να` ναι…)

Υ.Γ: Στη σπάνια φωτογραφία στην κορυφή της ανάρτησης, απεικονίζονται ο Alfons Hochhauser με τον συγγραφέα Werner Helwig (και μέχρι ενός σημείου συνοδοιπόρο) στο Πήλιο, από το εκπληκτικό http://www.wernerhelwig.de

Για τον Βέρνερ Χέλβιχ και τη σχέση του με τον Αλφόνς, δες και: https://derlandstreicher.wordpress.com/2011/12/30/werner-helwig-im-dickicht-des-pelion1941-reclam-1991-s-9/

Advertisements

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

2 responses to “Alfons Hochhauser: The Last of the Mythical Centaurs”

  1. GUS says :

    Ευχαριστώ για την αναδημοσίευση, “ξαδελφάκι”! 🙂
    Θα ήταν ασφαλές να συμπεράνω ότι όπως και εγώ, έτσι και εσύ ανήκεις στα “θύματα” της γοητείας του Αλφόνς, αυτού του “παράξενου ταξιδιώτη”;;;

    Και μια και μου δίνεται η ευκαιρία, να τονίσω ότι το πιο εύστοχο σχόλιο γι` αυτόν, από χείλη ελληνικά, αν δεν απατώμαι, που μου έκανε και τη μεγαλύτερη εντύπωση, ήταν το:
    “…O Αλφόν ήταν θαυμάσιος άνθρωπος, καμιά σχέση με εμάς τους Έλληνες. Ντόμπρος και νταής…”!!!

    • derlandstreicher says :

      Ε, ναι! Πού να ήξερα, τότε που πέρναγα όλα τα παιδικά καλοκαίρια στο Χορευτό, ότι οι μαυροντυμένες θείτσες των φίλων μου ήταν συγγενείς του εξ’ αγχιστείας. Και πώς να φανταζόμουν ότι το όνομα που άκουγα και ξαναάκουγα τότε, έκρυβε από πίσω μια εκπληκτική βιογραφία απ’ αυτές που συγκινούν τους Landstreicher και τους απανταχού κάθε είδους πλάνητες.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: