Τροπικός του Greenwich

Έβρεχε. Περπατούσα χωρίς ομπρέλα στο λιθόστρωτο πεζοδρόμιο. Στάθηκα στο φανάρι περιμένοντας να ανάψει πράσινο. Οι μυρωδιές κάρι τσίκεν από το απέναντι ινδικό εστιατόριο προκαλούσαν τη μύτη μου. Χαιρέτισα τον τυνήσιο μανάβη, τον προμηθευτή μου σε σέλινα, μαρούλια και piments rouges l’ harissa. Διέσχισα το δρόμο σηκώνοντας τους γιακάδες του παλτό, άναψα Pall Mall, το οποίο την επόμενη στιγμή βράχηκε από την ψιλή βροχή. Γκρι ουρανός, βαρύς, μακριά από την πυρακτωμένη Αθήνα. Η εφημερίδα υπό μάλης, το σακίδιο στον ώμο. Στρίβω δεξιά στην Kartuizerstraat, φτάνω στην είσοδο του Greenwich, παίρνω τη θέση μου κάτω από τον τεράστιο καθρέφτη, παραγγέλνω τσάι και κονιάκ, οι στολισμένες ηλικιωμένες κυρίες στο βάθος της αίθουσας παίζουν πινάκλ, οι ξεπεσμένοι αστοί με τις σκωροφαγωμένες καπαρντίνες burberry και το σβηστό τσιγάρο στα χείλη παρακολουθούν με στραβό χαμόγελο τις μανιώδεις παρτίδες σκάκι, οι λάτρεις του ταγκό ετοιμάζονται για τον απογευματινό χορό, το καλειδοσκοπικό ταξίδι στις ψηλοτάβανες εποχές του Μίλερ και του Μοντιλιάνι ξεκινά. Burlesque, Vaudeville, Vaudeville, Vaudeville!

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: