Αθήνα 1991, οι δρόμοι της φωτιάς…

Το 1991, 8 Ιανουαρίου, ο καθηγητής Τεμπονέρας δολοφονείται από μέλη της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας κατά τη διάρκεια μαθητικών κινητοποιήσεων. Πέρασαν 24 χρόνια.

Το φθινόπωρο του 1990, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοινώνει πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία που προβλέπει μεταξύ άλλων λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, πιθανό περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, έπαρση της σημαίας κ.ά. Οι πρώτες καταλήψεις ξεκινούν στα τέλη Οκτωβρίου του 1990 ενώ, μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, τα υπό κατάληψη γυμνάσια και λύκεια φτάνουν το 70% του συνόλου.

Διαβάστε σχετικά: http://anarchyarchives.blogspot.com/2010/01/1990-1997.html

O Landstreicher, πρωτοετής τότε στη Φιλοσοφική, παίρνει το βάπισμα του πυρός στους δρόμους. Μετά τη δολοφονία του Τεμπονέρα ο κόσμος ξεσπά και ξεχύνεται στο κέντρο της Αθήνας και για πολλές μέρες η κατάσταση παραμένει εκρηκτική. Οι συγκρούσεις ιδιαίτερα σκληρές, άνθρωποι καίγονται μπροστά μας στον Κ.Μαρούση, ληγμένα δακρυγόνα πετάνε πάνω από τα κεφάλια μας, τα γραφεία της Ν.Δ στην Κάννιγος φλέγονται, καταλήψεις επί μήνες. Οι δρόμοι της φωτιάς. Κάθε μέρα και κάθε νύχτα…

24 χρόνια μετά: Ποιος θυμάται τον Τεμπονέρα; Τι έμεινε απ’ όλα αυτά;

Ο δολοφόνος του Τεμπονέρα, αποφυλακισμένος εδώ και χρόνια, διαμένει σε θεσσαλική πόλη και ασχολείται με διαχείριση πολυκατοικιών και με εργολαβίες (λούνα παρκ και συναφή, τα οποία μέσω διαγωνισμού; επαφών; τα αναλαμβάνει κατ’ αποκλειστικότητα ο ίδιος πάντα κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα). Μαθαίνω δε, ότι ασκεί τις δραστηριότητές του με ιδιαίτερη…αποτελεσματικότητα. Τα της Παιδείας, ας μην τα πιάσουμε, ας πούμε μόνο ότι ουδείς έλυσε αυτά τα 24 χρόνια το γόρδιο δεσμό της.

Στη μνήμη μου έμεινε ο ρομαντισμός, η πολιτικοποίηση, τα οδοφράγματα και οι καπνοί, οι φίλοι και η συντροφικότητα που τόσο την είχαμε ανάγκη και μεταξύ μας τη νιώσαμε εκείνο το χειμώνα. Το ένα χέρι σηκωμένο σχηματίζοντας τη γροθιά. Το άλλο χέρι μπλεγμένο μέσα στο χέρι του διπλανού μας…

About Der Landstreicher

Ιδού η αληθινή Ταϊτή, δηλαδή: πιστά πλασμένη με τη φαντασία μου. (Πολ Γκογκέν και Σαρλ Μορίς)............... Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια. (Γιώργος Μακρής).............. Und wollt ihr wissen, wer ich bin, ich weiß es selber nicht, ich irre so durchs Leben hin, weiß nicht, wo ich zu Hause bin und will es wissen nicht. (Landstreicherlied, Arnold Waldwagner)...........

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: