Archive | December 2011

Καλή χρονιά – Frohes neues Jahr

Santa Claus – The Sonics (Tacoma, Washington, 1965)

 

Advertisements

Πάει ο παλιός ο χρόνος…

Ακούω πολλά “ουφ φεύγει…”. Το 2011…Λόγια φαινομενικής ανακούφισης, αλλά μήπως όχι και αμηχανίας και αβεβαιότητας για το επόμενο έτος; Δεν μας φταίει ο χρόνος για όσα βιώσαμε, για την εθνική μας μιζέρια/κατάθλιψη (εσωτερικού) και ξεφτίλα (εξωτερικού), αλλά μόνο το ξερό μας το κεφάλι.

Τον χρόνο, (την αρμονία της πλάσης, την αυτορύθμιση της φύσης), τον τεμαχίσαμε εμείς, τον κάναμε οικονομική μονάδα, τον κάναμε χρόνια, μήνες, ημέρες, ώρες, δευτερόλεπτα, τον βαπτίσαμε π.Χ και μ.Χ, 2011 και 2012, έτος Ολυμπιάδας, χρονιά του Πασόκ, “μνημόνιο years”… Τον ταξινομίσαμε σε καλό, καλό, δίσεκτο. Βάλαμε σημάδια στην αέναη πορεία της γέννησης και της φθοράς.

Δεν ήταν το 2011 ο “κακός” ο χρόνος που ήρθε να σκορπίσει απόγνωση στους έλληνες και το 2012 θα είναι το καλό το παλικάρι που θα μας σώσει. Η ζωή δεν είναι αστρολογική εκπομπή 090-. Το 2011 συνέπεσε με την ώρα της κρίσης για όσα οι έλληνες επί πολλά χρόνια και γενιές έπρατταν ή ανέχονταν. Μας πήραν χαμπάρι και έφτασε ο καιρός να αλλάξουμε τροπάριο.

Έτσι, οι δικές μου ευχές δεν είναι για το 2012 καθ’ αυτό: Να περάσουμε το γρηγορότερο δυνατό από τις ευχές στην πράξη, να βγάλουμε την τσίμπλα από το μάτι και με τα εργαλεία του διαφωτισμού να δούμε καθαρά. Να μην χαρίσουμε την Ελλάδα στο νεοέλληνα, τον φανατικό ψυχάκια, τον ψευτοπροφήτη, το συνομοσιωλόγο, τον κραυγαλέο, τον ακραίο. Αυτούς πληρώνουμε όλοι. Να κάνουμε ουσιαστική αυτοκριτική, ώστε να έρθει μια μέρα η κάθαρση.

Werner Helwig – Im Dickicht des Pelion,1941 (Reclam, 1991, S.9)

Chorefto ist ein kleines Fischerdorf zu Füßen des nördlichen Pelion und gleichzeitig der Schiffsplatz des großen, reichen an der Hüfte des Pelion gelegenen Zagora. Ein Zickzackweg aus rohen Steinen, in langen Stufen getreppt, verbindet die beiden Orte. Lastbare Mulis besogen den Transport von Nüssen, Äpfeln, Kastanien und Unmassen fetter glibberiger Oliven, Motorboote haben von dort eine Tagreise bis zur Hafenstadt Volos. Es gilt, den ganzen langen schenkelförmigen Südzipfel des Pelion, das Land Magnesien, zu umfahren. Segelschiffem besonders wenn sie schwer beladen haben, brauchen mehrere Tage. Da sind natürlich auch Möglichkeiten, die Waren gleich die Ägäis hinauf nach Saloniki zu schaffen. Jedoch, sehr beliebt ist das nicht. Die Ägäis abwärts hat mehr Schlupfwinkel, Häfen, schützende Buchten.

Das Wetter bei uns ist nicht immer gut. In ganz Hellas schimpft man es das unzuverlässigste gefährlichste Wetter. So wie dieses Wetter, so sind unsere Menschen.

* Ο Helwig ταξίδεψε στο Πήλιο πολλές φορές στο διάστημα 1935-1938. Εκεί συνάντησε τον παλιό συμμαθητή του στην Αυστρία, “αναχωρητή” και πρώτο οικολόγο του Πηλίου, Alfons Hochhauser, γνωστό κι ως “Xenophon”, οι ιστορίες του οποίου, θα εμπνεύσουν την τριλογία του Raubfischer in Hellas (1939), Im Dickicht des Pelion (1941), Gegenwind (1945). Στο Im Dickicht des Pelion, ο ήρωας Clemens, ο ξένος πλάνητας, είναι ο Αλφόνς. Πότε θα ανακαλυφθούν και θα μεταφραστούν αυτά τα υπέροχα βιβλία, τα οποία προσφέρουν μια εκπληκτική θεώρηση της εποχής, της κοινωνίας, των συνθηκών ζωής του Πηλίου, αλλά και του υψηλού φρονήματος ανθρώπων όπως ο Αλφόνς Χόχαουζερ (κάτοικος του Ανατολικού Πηλίου, κένταυρος και διάβολος από το 1927 έως το 1938 και από το 1957 έως το τέλος, το 1981);

The Cramps – Faster Pussycat (1984, live rec)

Killer version (!!) of the ultimate classic Russ Meyer track Faster Pussycat Kill Kill!! Recorded at the Hammersmith Palais, London, 28 May 1984.

It’s that she doesn’t see what’s wrong from right,
She’s living fast and free
Child of the night

“Ρωσία χωρίς Πούτιν”: Kίνημα αμφισβήτησης κατά της αυταρχικότητας και της νοθείας

Τις καταγγελίες για εκτεταμένη νοθεία στις βουλευτικές εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου στη Ρωσία, διαδέχθηκαν οργισμένες αντιδράσεις και ογκώδεις, αντικυβερνητικές διαδηλώσεις – 0ι μεγαλύτερες από την άνοδο του Πούτιν στην εξουσία το 2000 – οι οποίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα σ’ όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Στο στόχαστρο των διαδηλωτών βρίσκεται ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος, φαίνεται, ότι αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Τα ποσοστά δημοτικότητας του προέδρου Μεντβέντιεφ αλλά και του πρωθυπουργού Πούτιν έχουν δραματικά πέσει κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες. Μάλιστα η αντιπολίτευση προβλέπει ότι νοθευμένο θα είναι και το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών που θα γίνουν τον ερχόμενο Μάρτιο. Την ίδια ώρα 550 περίπου διαδηλωτές που συνελήφθησαν μετά τις εκλογές μόνο στην Αγ.Πετρούπολη, παραμένουν κρατούμενοι.

Το παράδειγμα της Σοβιετικής Ένωσης δείχνει ότι στα γεωγραφικά μήκη και πλάτη που καλύπτει η σημερινή Ρωσία, ένα καθεστώς το οποίο έχει απολέσει τη νομιμότητά του, δύναται να παραμείνει στην εξουσία αυθαίρετα για όσο διάστημα εκείνο επιθυμεί, υπό την αίρεση ότι διαθέτει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και δεν αυτοδιαλύεται.

Η αποξένωση της εξουσίας από την κοινωνία έχει παράδοση στη Ρωσία. Ακριβώς 20 χρόνια έπειτα από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η ιστορία επαναλαμβάνεται με το καθεστώς Πούτιν. Ο ξεσηκωμός της ρωσικής κοινωνίας έχει ειρηνικό χαρακτήρα. Αποτελεί την έκφραση ενεργών πολιτών και όχι μια εξέγερση απελπισμένων μαζών. Η αντίσταση της κοινωνίας κατάφερε ένα ισχυρό χτύπημα στην ηγεσία της χώρας, παρά τις προφανείς αδυναμίες που χαρακτηρίζουν το εν λόγω κίνημα: έλλειψη οργάνωσης, ανυπαρξία μιας κοινώς αποδεκτής ηγετικής προσωπικότητας, σύγχυση στόχων και προγραμμάτων. Μολαταύτα: Οι πολιτικές αλλαγές στη χώρα συνιστούν μια διαδικασία εκ των ων ουκ άνευ και επιβεβλημένη. Ο ρωσικός λαός πρέπει να εξεύρει τη βάση για τη νέα πολιτική νομιμοποίηση της μετασοβιετικής Ρωσίας.  Η μη βίαιη τούτη διαμαρτυρία συνιστά πράξη γενναιότητας και απαιτεί αναγνώριση και σεβασμό. Γεννά δε την ελπίδα σ’ όλους τους φίλους και συμμάχους της Ρωσίας, ότι επιτέλους κάτι αλλάζει στη Μόσχα: Οι πολίτες βγήκαν στους δρόμους και απαιτούν μια δημοκρατική και ειλικρινή Ρωσία. Η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με ενδιαφέρον…

Εφραίμ: απο το κελί της Μονής, στο κελί της φυλακής

Με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, ο ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ, εκ των βασικών κατηγορουμένων στην υπόθεση της ανταλλαγής ακινήτων της Μονής με το ελληνικό δημόσιο, κρίθηκε προφυλακιστέος στις 23.12.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σήριαλ (που το έχουμε ξαναδεί με πρόσωπα “υπεράνω νόμων”, τα οποία με προσχημα την υγεία αναζητούν καταφύγιο σε νοσοκομεία και συναφή, προκειμένου να κερδίσουν χρόνο), με τον Εφραίμ να κρύβεται και τα παπαγαλάκια του (ΛΑΟΣ, Άνθιμος και…Αλαφούζος) να έχουν υψώσει ξανά-μανά το λάβαρο της Αγίας Λαύρας και φυσικά να παρεμβαίνουν “χοντρά” υπέρ του ρασοφόρου Ρόκφελερ.

Το αλισβερίσι Δημοσίου- Μονής Βατοπεδίου χαρακτηρίστηκε ως ένα εκ των μεγαλυτέρων σκανδάλων στη χώρα, μεταπολεμικά. Η Μονή Βατοπεδίου λάμβανε από την Πολιτεία (που δεν έκανε σωστά τη δουλειά της), με υπουργικές πλάτες, εκτάσεις-φιλέτο (ως αντάλλαγμα, υποτίθεται, για εκτάσεις προστατευόμενες από το Natura που διεκδικούσε από το κράτος ως δικές της) “αξιοποιώντας” τες και ζημιώνοντας το ελληνικό δημόσιο. Με επικεφαλής τον Εφραίμ, η ιστορική Μονή έχοντας εδραιώσει το προκάλυμμα της θρησκευτικότητας και της προσευχής, λειτουργούσε προ πολλού ως εταιρία real estate κερδοσκοπικού χαρακτήρα με έδρα το Άγιο Όρος, ασκώντας οικονομικές και χρηματιστηριακές δραστηριότητες και ιδρύοντας off shore εταιρίες σ’ όλο τον κόσμο με τον πλέον παράνομο τρόπο. Έδιναν μάλιστα σ’ αυτές ευρηματικές επωνυμίες, όπως Rassadel!!!

Το κοινό αίσθημα δεν ενοχλούν οι οικονομικές δραστηριότητες μιας Μονής, αλλά η υποκρισία και η παρανομία. Κάτω από τα ράσα, είχαν διασφαλίσει πλατιά και υψηλή συγκάλυψη, ώστε να δρουν ανενόχλητοι ως τουρμποκαπιταλιστές αγοράζοντας, επενδύοντας, πουλώντας, λαδώνοντας, κλέβοντας και ζώντας ζωή χαρισάμενη. Ο Εφραίμ, ως καλός χριστιανός που αμάρτησε, θα δικαστεί από το Θεό και θα πάει στάνταρ στην κόλαση. Οι κοσμικοί προσβλέπουν σε απόδοση δικαιοσύνης: Ένας κατά συρροή παρανομήσας, όσο ψηλά κι αν ίσταται, να πάρει το δρόμο για το κελί. Όχι της Μονής με τις χρυσοποίκιλτες κουρτίνες, τα χρυσά άμφια και τα ξυλόγλυπτα τέμπλα, αλλά της φυλακής…

Κι επιτέλους: Διακριτές σχέσεις κράτους – Εκκλησίας, εκκαθάριση της Εκκλησιαστικής περιουσίας, άρση των φορολογικών προνομίων της Εκκλησίας, ριζική αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου διαχείρισης και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, ριζική αναδιάρθρωση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ), προστασία δασών και δασικών εκτάσεων, αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών και αναβάθμιση σε ανεξάρτητη Αρχή της Επιτροπής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.

Παραμονή Χριστουγέννων στο Athens

Επιβιβάστηκα στο Μετρό, σήμερα το πρωί, παραμονή Χριστουγέννων. Είχα, μεταξύ άλλων, κάνοντας τη βόλτα στα (παλαιο)βιβλιοπωλεία, και μια σκορδοκαΐλα να δω αν θα βγει ο Αθηναίος για τα παραδοσιακά ψώνια, αν το άγιο πνεύμα των Χριστουγέννων θα άπλωνε πάνω από την πόλη για ένα 24ωρο έναν ψυχαναγκασμό ευτυχίας, πολλώ δε μάλλον που χθες το βράδυ Σαμαράς και Καρατζαφέρης ανανέωσαν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο του κ. Παπαδήμου και επομένως, γονείς και νονές θα έπρεπε να ξεχυθούν ενθουσιασμένοι στα Malls και τα ρέστα για να αραιώσουν τον πλούτο τους.

Είδα: 1) Πολυμελή φιλαρμονική φτωχογειτονιάς να έχει πάρει τους δρόμους και να παίζει τα κάλαντα. Ο μαέστρος να έχει απλώσει σκούφο για φιλοδώρημα. 2) Στο Μετρό τα κάλαντα (τρόπος του λέγειν) να ακούγονται στο ίδιο βαγόνι ταυτόχρονα από διάφορες ηλικίες και εθνικότητες. Σε κάθε στάση ανανεώνεται η στερεοφωνική κακοφωνία. 3) Στο Σύνταγμα έναν θλιβερό κονφερασιέ που έβαλε επί σκηνής ο Δήμος να διασκεδάζει τους εορτάζοντες Αθηναίους να διαβεβαιώνει τους αδιάφορους περαστικούς για το πόσο ωραία αισθάνεται ανάμεσά τους. 4) Ζητιάνους, άπορες λεχώνες, τοξικομανείς και μπλακ πάουερ με Louis Vuitton να είναι πανταχούπαροντες και δυστυχώς πολλαπλάσιοι σαν τις τύψεις μας (εκείνος ο πεσμένος άστεγος, το χέρι του οποίου τσιμπολογούσαν τα περιστέρια θα σηκωθεί); 5) Ο καφές στα McDo να έχει φτάσει τα 1,50!!!!!

Πολλοί θέλουν να επιστρέψει η ζωή τους στα φυσιολογικά επίπεδα προ κρίσης- κι αυτή είναι η ευχή τους.  Προσωπικά, θα ήθελα όλο αυτό που περνάμε να είναι ευκαιρία αυτοκριτικής και επανεκκίνησης, κάτι που δεν βλέπω να συμβαίνει. Έτσι, περιορίζομαι να πω ότι η σκέψη μου αυτές τις ημέρες είναι με τα παιδιά, τους μονάχους, τους “τρελούς” και τους ήρωές μας. Οι υπόλοιποι γιορτάστε, χλαπακιάστε, βρίστε και αφήστε μας εμάς στην ησυχία μας.